Taşındık! -> pinguar.org/gunluk

pinguar.org/gunluk

2007-01-16T19:24:00.000+02:00

Daha etkin bir geliştirici olmanın ip uçları...

2007-01-11T23:33:00.000+02:00

Bu sene gördüğümüz son sınıf dersleri arasında "Yazılım Mühendisliği" diye bir ders var. Aslında hep teori içerikli gittiği için; öğretici olabilecek bu ders öğrenci psikolojisi karşısında direnemiyor ve anlatılanlar bir kulağımızdan gidip ötekinden çıkıyor :) Ancak hepimiz içgüdüsel olarak yazılım geliştirme konusunda kendimize göre yöntemler uygulamışız zaman içinde: mesela ben 1. sınıftayken ucundan tek kişilik ? extreme programlama yapıyor olduğumu farkettim * *. Programın tasarım sürecini göz ardı ederek direkt kodlamaya geçiyordum; hızlı geliştirme/bol bug oluyordu haliyle. Ya da yıllardır üst sınıflardan aldığımız bazı derslerin ödevlerini yeni ihtiyaçlara göre 'modifikasyon' ederken aslında reengineering yapıyormuşuz...

Açıkçası yazılım geliştirirken genel/geçer kuralları izlemiyorum. Ama daha iyi bir geliştirici/mühendis olmak için bazı kuralları akılda bulundurmakta fayda var. Deneyimli Ruby hackerlarından Yurii Rashkovskii, dün daha efektif bir geliştirici olmak için bir kaç ipucu vermiş. Bazıları benim de benimsediğim kurallar olduğu için bahsettiği ipuçlarına burada yer vermek istedim:

Planlama

Planlama şüphesiz bir yazılım için olmazsa olmaz adımlardan biri. Her ne kadar yazılım hakkında tasarladığınız bir takım adımlar olsa da; direkt kafanızdaki taslak ile kodlamaya geçerseniz mutlaka geri dönmeniz gereken adımlar oluyor. Yurii'nin önerdiği planlama şöyle:

Yapmanız gereken işlerin bir listesini hazırlayın
Kısa zamanda bitecek işleri 'Rightnow' dizinine koyun
Ertesi gün bitmesi gerekenleri 'Today', haftaya kadar bitirilmesi gerekenleri 'ThisWeek', ... vb. dizininlere koyun
Bunları yaparken görevleri kısa ve açıkça belirleyin
Zamanlama konusunda gerçekçi olun

Ben planlama için genelde kağıt-kalem :) bunları webe aktarmak için de Ta-da List'i kullanıyorum. Zihin haritalama programları da bu iş için alternatif olabilir.

Çalışma

Öncelikli işleriniz için 'Rightnow' dizinine göz atın. Yapılacakları yapın, dizin boşaldığında Today'a, o boşaldığında bir sonraki dizine atlayın
Ancak üzerinde çalıştığınız dizini bitirmeden bir sonrakine geçmeyin

Kaynak Kodun Yönetimi

Kaynak kodlarımız ortaya koyacağımız en önemli eser değil mi? :)

Hepinizin başına gelmiştir: kendi kendinize geliştirdiğiniz amatör uygulamalarda radikal bir değişiklik yaparken yedeğini alırsınız, bir süre sonra eğer sürüm numarası da vermesiyseniz iş içinden çıkılmaz hale gelir. Kendi subversiyon sunucunuzu kurmanıza gerek yok. *forge türü proje barındırma siteleri genelde bu hizmeti sunuyor.

Versiyon kontrol sistemi kullanın: Subversion, Darcs gibi..
Kontrol mesajlarınızın açıklayıcı olmasına dikkat edin
trac ya da ona benzer bir scm kullanın

Kaynak Kod

Kodumuzu açık kaynaklı olarak yayınlamakla iş bitmiyor tabii. Anlaşılır kodlar yazmak için de bir dizi öneri var:

İsimlendirme kurallarına uyun
Anlamlı değişken, metot, sınıf adları kullanın
Okunabilir kodlar yazmaya çalışın
Kod boyutunuzu küçültmeye çalışın; eğer kullandığınız metodun daha kısa hali varsa onu kullanın *
Kodunuzu depoya göndermeden önce gözden geçirin; beğenmediğiniz yerleri düzeltmeye çalışın
Meslektaşınızdan kodunuzu 15 dakikalığına gözden geçirmesini rica edin

Bu zaten sıkça dile getirilen bir şey ama, aynı zamanda kodunuza yorum satırları eklemeye özen göstermelisiniz. Bu sadece kodu okuyana değil, uzun bir aradan sonra koda baktığınızda size de faydalı olacaktır.

Test

Yurii bu maddeyi daha çok Ruby kullancıları için özelleştirmiş. Test noktasında ben birşeyler söyleyeyim: yazacağınız metodun/sınıfın önce iskelet halini oluşturun. Böylece neler yapmanız gerektiğini önünüze koymuş olursunuz. Aynı zamanda belli bir işi yapan kod parçalarını interaktif kabukta deneyerek tüm programı derlemeden/çalıştırmak zorunda kalmadan test edebilirsiniz. Tabii test aşaması oldukça geniş bir alan. Pek çok argüman eklenebilir.

Sonradan gelen edit: Bugun konuyu biraz daha araştırayım dedim. Keşke daha önce rastlasaydım dediğim harika bir makaleye rastladım: "How To Write Unmaintainable Code". Roedy Green tarafından yazılmış. Eğer benden önce davranan olmazsa en kısa zamanda Türkçe'ye çevireceğimdir ;)

ILSIS yüzünden makinanızda (evinizde) Windows beslemeyin!

2007-01-09T02:12:00.000+02:00

linux vs. windows, hacking

WebExpose Ekibi, Linux makinenizde hem IE 5.0 & IE 5.5 & IE 6.0 hem de IE 7.0 sürümlerini nasıl yükleyeceğinize dair bir girdi yazmışlar. Yalnız 7.0 sürümünü arayüzü ile değil de, 6.0'ın rendering motoruna gömülü olarak kullanabiliyorsunuz (ki zaten bizi de IE 7.0'ın getirdiği tab ya da rss okuyucu gibi son teknoloji (!) özelliklerine ihtiyacımız yok :)).

Peki, makinamızda her çeşit IE sürümü çalıştırmanın ne gibi mantıklı sebepleri olabilir?

- Linux üzerinde çalışan web tasarımcıları: Sayfalarınızı yalnız Firefox, Opera, Epiphany vb. Linux ile uyumlu web tarayıcılarında değil, aynı zamanda makinanızda Windows beslemek zorunda kalmadan IE üzerinde de test edebilirsiniz (ki nerede bir Windows makina görsem, hemen IE'ı açıp web sayfalarımın nasıl gözüktüğünü kontrol eden - akabinde sayfalarımın bu kadar berbat gözüktüğüne inanamayıp olay yerinden hızla uzaklaşan ben: bu seçeneği kendime önermiyorum :))

- Windows üzerinde çalışan web tasarımcıları: Aynı Windows makinada hem IE 6.0 hem de 7.0 çalıştıramayan * web tasarımcıları bu yolla her çeşit IE üzerinde sayfalarını deneme imkanına sahipler! * *

- Veee... Ailesinde öğretmen barındıran, ve bu yüzden Milli Eğitim Bakanlığı'nın tasarım harikası ILSIS web sitesine login olabilmek için makinasında Windows beslemek zorunda kalan geniş kitle * : Annemi geçen sene emekli ettiğimiz için ihtiyaç duyup denemedim. Bu yüzden İlsis Sistemi her ne kadar "Internet Explorer 5.0 ve üzerindeki versiyonları için hazırlanmıştır." dese de yine de Windows üzerinde çalışmayan bir IE ile sorun çıkabilir. *.

Bu adreste kurulum işinin nasıl yapıldığı ayrıntılı olarak anlatılmış. Ama WINE'la * mı yoksa bu yolla mı daha güvenli bir IE'ye sahip olunur, bilemiyorum...

Yenice Özgür Yazılım Seminerleri

2006-12-23T16:27:00.000+02:00

gezegen,seminer, pardus

Dün daha önce bahsettiğim gibi Yenice Özgür Yazılım Seminerleri'ndeydik. Yenice Çanakkale'nin merkezden en uzak ilçesi olunca, yol bayağı uzun sürdü. Yılın ilk karını da görme fırsatı yakaladık ;)

Seminere geç kaldığımız için, planlananın aksine Pardus semineriyle başladık. Dinleyicilerin seminer sırasında yabancılık çekmemeleri için bir süre Özgür Yazılım felsefesinden ve Linux'dan bahsettim. Sonrasında Pardus'un ortaya çıkış nedenlerinden, nasıl geliştirildiğinden, beraberinde getirdiği yeni yazılımlardan konuştum. Bir de seminerin sonunda planlanmamış bir Beryl şovu çekmek zorunda kaldım - ki seminer boyunca tüm anlattıklarımın haricinde, öğrencilerin öğretim görevlilerine dönüp "Hocam, biz de Pardus istiyoruz! Biz de, biz de!" şeklinde çığırmalarına sebep olan bir olay oldu.

Figen ve Şule ilk seminerlerini verecekleri için bir miktar heyecanlandıysalar da, seminer verirken bu heyecandan eser yok gibiydi. Zaten katılımcılar bilgisayar bilimlerinden olmadıkları için (işletme, muhasebe gibi bölümlerden dinleyiciler vardı) Pardus + Firefox + Openoffice.org'dan oluşan bir paket çok iyi gitti.

Kısacası hem biz, hem de onlar iyi vakit geçirdik. Böylece kendi adıma yılın son seminerini vermiş oldum ;)

Her ne kadar slayt değil, konuşma tabanlı bir seminer olsa da ana hatlardan oluşan seminer notlarına buradan erişebilirsiniz.

Ruby Semineri ve bir parantezin hayatımdan götürdüğü dakikalar

2006-12-17T17:17:00.000+02:00

ruby, seminer, gtk, pardus,

Dün INETD kapsamında IBM Linux'da seminerim vardı. Aslında Seminer-CG çalışanı olduğumdan bu tür seminerlere katılımcı sayısını az çok tahmin edebiliyordum, ama dünki seminere gelen katılımcı sayısının çokluğuna bir miktar şaşırdım diyebilirim. Seminer umduğum gibi güzel geçti. Aslında aynı gün olsa da iki seminerden oluşan bir etkinlikti. İlk seminerde Ruby'nin genel özelliklerinden bahsettim ve beraber kod örneklerine baktık. İkinci seminerde de bir kaç basit örnekle GTK ile arayüz tasarlamanın nasıl olduğundan bahsettim ve Glade ve Gecko kullanarak bir web tarayıcısı yaptık *.

İlk kısım 70, ikinci kısım ona nazaran daha insancıl olarak 25 slayttan oluşuyordu. Katılımcılara zafiyet geçirtmeden etkinliği bitirdiğime sevindim :) Kısacası bir günlüğüne İstanbul'a gidip geldiğime değdi.

Birinci seminerin notlarına buradan, GTK ile ilgili seminere buradan ulaşabilirsiniz.

Tabii maraton henüz bitmedi :) Bu Cuma da bizim üniversitemize bağlı Yenice Meslek Yüksek Okulu'nda "Pardus ve Yenilikleri" isimli bir seminer vereceğim. Aslında tek günlük bir özgür yazılım etkinliği olacak. Necdet hoca "Linux nedir? Neden Önemlidir?" diyecek, ardıdan Figen bir Firefox semineri, Şule de Openoffice semineri verecek. Bu kez sadece seminer vereceğimiz öğrencilere faydalı olacağımız için değil, seminer camiasına iki yeni arkadaşı da katacağımız için mutluyuz (kendileri aynı zamanda bilgi işlem'de beraber çalıştığım iş arkadaşlarım). Umarım güzel bir etkinlik olur...

Ruby Advent Calendar v.2

2006-12-08T23:35:00.000+02:00

ruby

Daha önce "Ruby Advent Calendar" diye bir projeden bahsetmiştim. Proje Aralık ayı başından beri aktif halde ve her gün Ruby ile yazılmış minik betikler/siteler/bazen kütüphaneler yayınlanıyor. Mesela benim en çok işime yarayanı; dün (7 Aralık'taki) yayınlanan kod renklendirme aracı.

Sitenizin ya da blogunuzun css'ine burada yazan kodları yerleştiriyorsunuz, ve kodlamak için yine aynı sayfadaki kutucuğu kullanıyorsunuz. Ve Ruby kodlarınız aşağıdaki gibi renklendirilmiş oluyor (Eskiden bu iş için kodlarımı Lapis Nopaste'e yapıştırıp html kaynağından da renklendirilmiş hallerini çalıyordum ama şimdi bloguma münhasır renklendirmem var :)

def power(x,n)
  result = 1
  while n.nonzero?
    if n.modulo(2).nonzero?
      result = result * x
      n = n-1
    else
      x = x*x
      n = n/2
    end
  end
  return result
end

Advent Calendar'da daha ne gibi ilginç uygulamalar çıkacak merakla bekliyoruz ;)

A new way to multiply

2006-12-01T01:20:00.000+02:00

gezegen, matematik, eyehacks

Anaokulunu da sayarsak (2+13) yıllık eğitim hayatımda, sevdiğim & eğlendiğim tek ders matematik olmuştur *.

Aslında yeterince cesaretlensem, yüksek lisansımı matematik üzerine yapmak istiyorum (ama matematik bölümünde öğrenim gören birinin aldığı derslerin %90'ını almadığım için şimdilik gözüm korkuyor).

Her neyse. Glumbert'de "A new way to multiply" diye bir vidyoya rastladım. Nette de bir iki haftadır bayağı ilgi gören bir vidyo.

Aslında yeni bir yöntem falan değil, yine bildiğimiz çarpma ama basit bir "eye-hack" de diyebiliriz buna.

Yukarıdan da görebileceğiniz gibi, her rakamı çizgilerle ifade ediyoruz (3 rakamı için 3 çizgi). İki sayıyı birbiriyle çarptığımız noktalar zaten çizgileri kesiştirdiğimiz noktalar olduğundan, klasik çarpma işlemini gerçekleştiriyoruz aslında. Ama bunu, "çizgilerin üzerindeki noktaları sayma" eylemine indirgediğiniz zaman ilginç bir yöntem gibi geliyor.

Metot büyük sayılar için oldukça elverişsiz fakat küçük sayılarda işe yarıyor. Bir de biraz üzerinde uğraşılsa Napier'in Kemikleri'nin yandan yemişi olacak gibi geldi bana :)

Vidyoyu buradan izleyebilirsiniz.

Hello, IT. Have you tried turning it off and on again?

2006-11-27T18:27:00.000+02:00

gezegen, fun

Fazla televizyon izleyen bir insan değilim; vakit sıkıntısından mı, ya da her ne ise; yalnızca yemek yerken televizyon izleyebiliyorum * * * *. Bu nedenden de takip ettiğim dizi pek olamıyor.

Daha önce Necdet Hoca sayesinde tanıştığım, sonra fanatiği haline geldiğim, bilgi işlemde ilk bölümünü izlerken sandalyeden düşmek üzere olduğum(uz), beni "bizim bilgi işlem neden bu kadar renkli değil?", "hani nerde bizim geek toy'larımız?" gibi derin düşüncelere boğduran ve "Evet, evet! Tıpkısının aynısı bizim bilgi işlemde de oldu!" naraları attığımız süper dizi The IT Crowd'ın google'ing sonucunda Show+ diye bir kanal tarafından yayınlandığını öğrenmiş; ancak bu kanalın "süpersonik dijiturk x paketi"'nde olduğuna kanaat getirip hayatımıza IT Crowd'ı DVD'den izleyerek geçirmeye karar vermiştik *.

Fakat, dün tam annemi de bir IT Crowd fanatiği yapmış *, ancak küçük ekranlarda dizi izlemenin keyifli olmadığına dair serzenişlerini dinlerken, tv'de "Ay tiğ kıravd, yarığn $ov pılas'da.." reklamını duydum. Meğer Show+, Dijiturk standart pakette çıkacak kadar alçakgönüllü bir kanalmış :)

Velhasıl, IT Crowd'ın bugün -hem de ilk bölümünü- saat 21:15'de Show+'da izleyebilirsiniz. İmkanı olanlar kaçırmasın, yoksa çok şey kaybeder derim.

Birileri aklımı çeliyor...

2006-11-25T10:37:00.000+02:00

gezegen, pardus

Bu kadar jan-jan bana fazla :) Masaüstünden bir kullanıcı olarak tek beklediğim ve tek yapabildiğim renk uyumlu ikonlar & pencere tasarımları iken; ve bunların ekran görüntüsünü alıp; "Bak yaa, ne güzel masaüstüm var di mi?" gibi havalı cümleler kurarken; bir süredir sistemimde yalnızca Pardus kullanmam bu konudaki fikirlerimi tepetaklak etmeye yetti * * *.

Masaüstü özellikleri bir kenara * * Debian'da bir wireless kart tanıtmak, dizüstünün pil durumunu göstermek ya da bluetooth adaptörünü tanıtmak için saatler harcayıp kendimi jiletlediğim günler daha dün gibiyken; kılımı kıpırdatmadan bu özelliklerin ayağıma serilmesi aklımı çelen diğer özelliklerden sadece bir kaçı... *.

Aslında uzunca bir süredir; alışkanlıklarımı * * bir kenara bırakmayı başarıp (daha doğrusu başaramayıp) , Pardus'a yeterince vakit ayırmadığımın farkındaydım. Pardus'u desteklemeye çalışıyordum ama, bu destekleme 1.0'dan önce yapılan test kurulumları, ya da meraklı öğrencilere Pardus kurmaktan öteye gitmiyordu; kişisel çalışma ortamımda Pardus kullanmam gerektiğini uzunca bir zaman düşündükten sonra; ani bir kararla, en azından grubu uçurup bir süreliğine kendime Pardus'tan başka şans tanımadım-- ve aslında bu yöntem oldukça işe yarıyor (ki bu klasik bir metottur; Windows'dan Linux'a geçmek isteyip de alışkanlıklarını bırakamayanlara da sistemlerini tamamen uçurmaları salık verilir :))

Sonuç olarak; tamamen Pardus'a geçmenin beni fazlasıyla tatmin ettiğini ve alışkanlıklarımı aratmadığını söyleyebilirim.

Benim gibi biri için * * fazla radikal bir karar oldu ama, buradan Pardus'ta emeği geçen, her geliştirici ve katılımcıya, bug bildirimi yapanlardan çevirmenlere kadar; çok teşekkür ediyorum. Herkesin kullanması ve desteklemesi gereken bir dağıtım olduğunu üzerine basa basa söyleyerek; huzurlarınızdan ayrılıp mutlu mesut Pardus'uma geri dönüyorum efem :)

Not: Yukarıdaki resim, tamamen bir yerlerden çalıntı olup, Gimp ile suç ortaklığı yapılarak bu hale getirilmiştir * *.

Cure@PS3

2006-11-23T02:37:00.000+02:00

gezegen, bilim, sony

Bir zamanlar "seti@home" tiplerinden olmuş biri olarak * * * * * - ki aslında Grid Computing'in insanlığa faydasını, uzayda garip yaratıklar hakkındaki merakımı gidermekten çok öte işlere yaradığını * * çok sonraları öğrendim..- ama bugün okuduğum bir haber beni heyecanlandırdı.

Aslında teknik olarak yeni bir şey değil; ama hedef kitle büyük.. Yeni çıkan PS3 'lere grid computing sayesinde boş oldukları zamanlar Stanford Üniversitesi'ndeki Cure@PS3 projesine bağlanacak ve kanser, Alzheimer gibi hastalıkların araştırmasında kullanılacaklar.

PS3 kullanıcılarının miktarını göz önüne alırsak, gayet başarılı ve iyi düşünülmüş bir proje olmuşa benziyor... *

Not: Bu vesileyle kendimizi yeni GC ortamlarına atalım, insanlığa bir yararımız dokunsun... *

Who is the boss?

2006-11-21T08:01:00.000+02:00

gezegen, novell, linux+vs+windows

Microsoft & Novell ilişkisinin getirdiği yankılar ve tartışmalar durulmuyor. Hatırlayacağınız gibi, Microsoft'un "Get the Facts" kampanyasına karşı bir zamanlar, Novell de imalı bir şekilde "Get The Truth" kampanyası başlatmış idi.. (Eskiden bu adreste yaşayan kampanyanın şimdilerde bu adrese yönlendirilmesi ne kadar ironik..).

Hatta Novell'in o zamanlarki bahsettiğimiz sayfasına, web arşivi yardımıyla göz atalım: "Why Linux is a Better Choice than Windows" ya da "Things Microsoft Failed to Mention" gibi başlıklar ne kadar da maziden geliyor değil mi?

Her neyse. Novell; kendisini Özgür Yazılım dünyasından dışlamak isteyen öfkeli bir miktar kalabalığı *, sitesinde Windows lehine attığı "Microsoft endorses SuSE Linux" gibi banner'lar ile daha da kızdırmaya devam eder ve "para konuşur" izlenimi bırakırken; asıl kıyameti koparan açıklama PASS konferansı sırasında "Linux "Infringes Our Intellectual Property" cümlesiyle Ballmer'dan gelmişti.

17 ~~Aralık'tan~~ Kasım'dan * beri "Şimdi ne olacak?" diye bekleşirken, zoraki açıklama dün Novell'den "Open Letter to the Community from Novell" adı altında geldi.

Bu ortaklığın Özgür Yazılım dünyasına getireceği bazı yararlar olacaktır hiç şüphesiz * ama Novell aldığı milyonlarca doların hakkını (!) vermek için bu kadar çırpınırsa, hatırı sayılır bir güruh tarafından terk edileceğe benzer..

Not: Burada kalıp uzun uzun yazmak isterdim, ve fekat her gün (bazen günde 2 defa olmak üzre) sınvlarım var :( * *

Ruby & Symbian

2006-11-19T17:02:00.000+02:00

ruby, symbian

Birileri Ruby & Cep telefonları ile ilgili uktemi duymuş olacak ki, Ruby'nin Symbian üzerinde çalışan versiyonu resmi olarak duyuruldu. Aslında daha önce Ruby'yi Symbian OS'a port etmeyle ilgili planlar yapıldığını duymuştum, ama bugün karşıma böyle bir haber çıkınca sevindim açıkçası :)

Tabii ki GPL ile lisanslanmış ve S60 ve UIQ için POC kütüphanesi aşağıdaki özellikleri sunuyor:

Rendering

Messaging

Persistence

Symbian paketini buradan indirebilirsiniz.

Not: Aslında bir süre önce Symbian'ı kurcalamayı planlamış, araya bambaşka işlerin girmesiyle * * bir türlü yeterince ilgilenememiştim. Bir göz atmak için iyi bir fırsat olabilir.

Linus as a hero...

2006-11-13T22:02:00.000+02:00

Etiketler: gezegen, java, linux

Hepimiz Novell & Microsoft ortaklığının akabininde (sonunda) SUN'ın Java'yı GPL yapmasıyla gelen manevraya sevineduralım, ilginç bir haber de TIME dergisinden geliyor.

/.'daki habere göre, Linus, Time dergisinin Avrupa sürümünde Son 60 Yılın Kahramanları'ndan biri seçilmiş. Dergide Linus hakkındaki yazıda onun adını almış bir asteroid olduğundan, babasının komunist olduğu gibi enstantanelere de değinilerek * * henüz 21 yaşındayken dünyayı değiştirdiğinden bahsedilmiş. Tabii camianın büyük bir kısmı, Stallman dururken neden Linus'a "kahramanlık" ünvanı verildi diye bir flame'e girdi. Evet, ikisi de güzel işler yapmışlar, evet, tabii ki Linus arkasına heyecanlı hacker kalabalığını almasaydı, GNU olmasaydı, dı. dı.. dı... ortaya böyle büyük işler çıkmazdı (ama bence hangisinin kahraman ilan edildiği, daha çok hangisinin daha magazinel durduğuyla ilgili). Hak ediyor muydu, etmiyor muydu, kahraman nedir, kime denir?... *

Tabii bu, artık Linux'a, açık kaynağa ne kadar ciddi bakıldığının da bir göstergesi. Ama bence asıl heyecan verici şey, henüz 21 yaşındayken bu maili atan bir adamın yaklaşık 15 yıl sonra son 60 yılın en önemli insanlarından biri seçilmesi. Bence böyle bir destek & teşvik ve onurlandırmada hiçbir sakınca yok.

Şimdi hemen başka bir konuya atlayalım, ve 1. Geleneksel Özgür Yazılım Günleri'nden bahsedelim :) Elbette insan 250 kişilik salon hınca hınç dolsun, herkes çoşkuyla seminerlere katılsın vs. diliyor ama; bu iş sadece öğrenci bazında bitmiyor. Öğrenciler; öğretmenlerini & öğretim görevlilerini örnek alıyorlar. Öğrenciler tüm uğraşmalarımıza rağmen Özgür Yazılım kavramının kendileri için ne kadar büyük bir fırsat olduğunu anlamakta diretiyorlarsa da, bence Bilgisayar Mühendisliği Bölümü'nde öğretim görevlisi & üyesi olmaya hak kazanmış insanların da hala bu kavramın ne olduğu hakkında bilgi sahibi olmacak kadar yetersiz olmaları bence büyük bir ayıptır. Bugün o salonda zaten etkinliğin düzenlenmesinde birebir rol alan Necdet hocadan başka hiçbir öğretim görevlisinin olmaması çok daha büyük bir ayıptır.

Buna rağmen, sürüden olmayan 40-50 öğrenci bugün çok güzel vakit geçirdiler. Önce Sayın Köroğlu'nun "Linux Nedir? [Geyik MOD=ON]" semineriyle bilgilerini tazelediler, sonra da Çağlar'ın "Pardus Semineri [Acı ama Gerçek MOD=ON]" semineriyle, aslında dış hayatta onları nasıl zorlu, nasıl mücadeleci bir hayat beklediğinden haberdar oldular. Çoğu öğrencini düştüğü; "sadece okulda öğrendikleriyle yetinme" hatasının, aslında onlara nasıl büyük bir kötülük yaptığını anladılar.

Kısacası gayet verimli ve doyurucu seminerler oldu katılımcılar için. Yarınki seminer dizisinin daha fazla katılımcı ağırlamasını ümit ediyorum.

Ruby Advent Calendar, Ruby #12 @ TIOBE

2006-11-10T02:19:00.000+02:00

Etiketler: ruby

Ruby Inside tayfası Ruby Advent Calendar diye bir proje duyurdu. Projenin ayrıntıları henüz belli değil, ama kabataslakça; Ruby ile ilgili bir takvim projesi diyebiliriz. Aralık ayında başvuruya açılacak projenin Rss adresi burada. Ayrıca eklemek istediğiniz herhangi bir tarih varsa, buraya e-posta ile bildirebiliyorsunuz: rubyinside [et-ot] bigbold.com

Bir süre önce, Ruby'in de artık mainstream diller arasına girdiğinden bahsetmiştim. Ruby "ağır ama emin adımlarla ilerleme" sıfatının hakkını vererek bu ay 12. sıraya yükseldi.

Bakalım 1. sırayı kapabilecek mi? (Ve fekat dürüst olmak gerekirse... Ortada her cep telefonunda fink atan bir Java * *, ortadan kaldırdığımızda dünyadaki uygulamaların yarısından fazlasının duracağı bir Perl, ve aslında Ruby ile karşılaştırmanın anlamsız olacağı bir C varken * pek mümkün değil bu dileğim...)

Yıldönümleri...

2006-11-10T02:07:00.000+02:00

Etiketler:belgelendirme, gezegen

"Türk demek, Türkçe demektir; ne mutlu Türküm diyene..." - M. Kemal Atatürk

Bugün ÇOMÜ Linux Belgelendirme Çalışma Grubu'nun 1. yıldönümü. 1 yıl içinde çoğu NASIL belgeleri ve kılavuzlar olmak üzere toplam 51 belge çevrildi, güncellendi ve yazıldı.

Bir süre sonra daha da aşkla geliyoruz, gözünüz burada olsun.

Bu günde; "Atam, izindeyiz..." demeyi bir parça hakkettik diye düşünüyorum :)

Ruby & Sürrealizm

2006-11-08T00:42:00.000+02:00

ruby, fun

Eski programlama kitaplarını nereye göndermeli acaba?

Cevabı vidyonun sonunda :)

Ruby ile Sıralama Algoritmaları Yazmak

2006-11-07T23:59:00.000+02:00

ruby, algorithms, programming

Bilgisayar alanında okuyan her öğrenci, bir kere bile olsa; sıralama algoritmalarıyla uğraşmanın, bazen ne kadar vahim bir hal aldığını bilir. Özellikle vize/finalde, türlü türlü sıralama algoritmasını performansına, zamanına, türlü kriterine göre sıralamaya çalışmak, bir yandan kodlamayı akla getirmek vs.vs... Pek de keyifli bir iş değil aslında; en son 2 sene önce C finalinde sadece Selection Sort için bir sayfa kod yazan bir insan olarak, aşağıdaki Ruby kodlarını sunmaktan gurur duyuyorum efem :)

Selection Sort:

a = [1,5,54,1,543,5,431,541,54,5,43]

 
def sort(array)
  def min(array, from)
    min_val = array[from..-1].min

    min_idx = array[from..-1].index(min_val) + from
    return min_idx
  end

 
  array.each_with_index { |v, i|
    min_idx = min(array, i)
    
    tmp = array[i]

    array[i] = array[min_idx]
    array[min_idx] = tmp
  }
  array

end
 
p sort(a)

Quick Sort:

a = [60,5,54,1,543,5,431,541,54,5,43]

 
def sort(f, array)
  return [] if array.empty?
  pivot  = array[0]

  before = sort(f, array[1..-1].delete_if { |x| not f.call(x, pivot) })

  after  = sort(f, array[1..-1].delete_if { |x| f.call(x, pivot) })
  return (before << pivot).concat(after)

end
 
p sort(Proc.new { |x, pivot| x < pivot }, a)

Bubble Sort:

a = [1,5,54,1,543,5,431,541,54,5,43]

 
def sort(array)
  i = 0
  while (i < array.size)

    j = array.size - 1
    while (i < j)
      if array[j] < array[j - 1]

        tmp = array[j]
        array[j] = array[j - 1]
        array[j - 1] = tmp
      end
      j -= 1

    end
    i += 1
  end
 
  return array
end
 
p sort(a)

Diğer algoritmalar için buraya bakabilirsiniz.

Wesnoth-TR grubu için açık duyuru

2006-11-06T21:47:00.000+02:00

Battle for Wesnoth'u * çoğunuz bilir. Turn-based tabanlı, RPG öğeli harika bir strateji oyunudur kendisi. Hatta geçen sene çıkan 1.0 sürümünün hatırına bundan bir yıl önce şöyle yazmışlığım vardır.

Yaklaşık bir yıldır * Wesnoth Çeviri Grubu'ndaydım. Kısa bir süre önce yeniden yapılandırma sürecine girdik ve projenin yeni yerelleştiricisi oldum. Tabii emektar yerelleştiricimiz Selim ve doktora tezinden kalan vakit dahilinde İhsan beyler hala bizimle beraberler :)

Bu yeniden yapılandırma sürecinin bir parçası olarak aramıza yeni katılacak arkadaşlara ihtiyacımız var. Aramıza katılmak için orta/iyi ingilizce bilmeniz ve (tercihen) FRP/RPG oyunlarıyla tanışıklığınızın bulunması yeterli (bu son maddeyi, çevirilere destansı, fantastik bir ruh katmak için istiyoruz aslında. ama bu o kadar da önemli değil; ne de olsa çeviri yaparken yararlanabileceğiniz bir terimler sözlüğümüz ve arslan gibi bir listemiz var :)).

Katılmak isteyip de, ne yapılacağı hakkında fikir sahibi olmak isteyenler için hemen devam edeyim:

Aslında yapmanız gereken şey çok basit. Bu adreste Wesnoth'un Türkçe senaryoları bulunuyor (yeşil kısımlar çevirisi biten, kırmızılar ise eksik kalan yerleri gösteriyor). İlk 11 po dosyasından sonraki kısımlar, * resmi olmayan senaryolar - ki üstteki resmi senaryoları bitirdikten sonra, hedeflerimizden biri de resmi olmayan senaryoları Türkçe'leştirmek.

Sizin yapmanız gereken, herhangi bir po düzenleyicisi (GTranslator ya da KBabel gibi) yardımıyla size ayrılan aralıktaki cümleleri çevirmek. Resmi senaryoları bitirdikten sonra, kendinizin seçeceği gayrı resmi senaryoları çevirebilirsiniz.

Hatta bu işin ne kadar kolay olduğuna dair bir ekran görüntüsü koyayım:

Eğer aramıza katılmak istiyorsanız, bu adrese, günde kaç cümle çevirebileceğinizi de içeren bir e-posta atmanız yeterli.

Vakti olan tüm Wesnoth severleri bekliyoruz ;)

! Konu ile alakası olmayan ama $ok önemli not: blogumun gezegen'de görünen kısmını artık bu feed'de yayınlıyorum. Onun dışında daha önemsiz * * ama yine özgür yazılım, ruby, debian vs.. içerikli girdiler yine aynı feed'den yayınlanacak.

It's all about Ruby baby!

2006-10-13T19:58:00.000+03:00

Ruby 1.9 ile gelecek yeniliklere hep beraber göz atalım:

String

hello".bytes.to_a                               # => [104, 101, 108, 108, 111]

Introspection

NilClass.instance_methods(false)  # => [:to_a, :inspect, :yield, :to_f, :|, :to_s, :&, :to_i, :^, :nil?]

Syntax

   def m(a, b=nil, *c, d)
     [a,b,c,d]
   end
   m(1,2)                                         # => [1, nil, [], 2]

... Tamamı için Changes in Ruby 1.9.

Not #1: Ruby sonunda mainstream diller arasına girdi. Meşhur TIOBE istatistiklerine göre 13. sıradan A listesine girmeyi başararak en popüler 13. programlama dili oldu. İlgili link: TIOBE İstatistikleri, İlgisiz link: Jobtrends: Ruby Programmer

Not #2: Uzun süredir modernlikten uzak tasarımıyla eleştirdiğimiz Ruby'nin web sitesi yeni bir görünüme kavuştu. Tek kelimeyle harika olmuş! * *

Not #3: Yazın hazırladığım Ruby belgelerini doğru dürüst bir dizgiye sokup yayınlamam gerek. Buraya da yazayım da geri dönüşüm olmasın. Ruby & GTK, Ruby & SNMP ve bir de (mysql desteği eklenecek, sadece Postgresql versiyonu var şimdilik) Jabber Sunucusu NASIL. Eğer tembellik yapmayıp bir kaç saatimi verirsem yakında sizlerle olacaklar efeem. :)

Not #4: Blogger adam gibi tag&rss desteği verene kadar böyle ayda bir haber postası modunda gider gibi görünüyor girdiler.. * *

Good Old Debian...

2006-09-24T03:11:00.000+03:00

Steven Vaughan yapmış gene yapacağını, Debian Ölüyor Mu? demiş.

Debian 1.2'nin 93 yılında piyasaya sürüldüğü halde, halen 4.0'ın çıkmadığını hesaba katarak bir zamanlar camianın göz bebeği olan Debian'ın artık bunalımda olduğundan bahsetmiş, o da yetmemiş Debian listelerinde yalama olan olaylara * kadar uzanmış. Matthew Garrett'in istifası da dahil, Debian geliştiricilerinin bir bir Debian'dan ayrılmalarının * sebebini geliştirmeden önce gelen Debian politikalarına bağlamış - ki bu noktada Vaughan amcaya katılmayan yoktur sanırım.

Gerçekten eğer verilecek her karar saçma sapan bir tartışma ve bir yere varamamaya gitmeye devam ederse, Debian'dan "Debian mı? Duymuştum galiba onu. Ubuntu'nun atası değil miydi o? :P" diye bahsedilecek günler pek de uzak görünmüyor.

Kendisiyle savaşta olan bir camianın yerden yere vurulmasını okumak istiyorsanız buradan buyrun.

Counting Years : 21

2006-09-15T05:04:00.000+03:00

Bugün 1 yaşıma daha girmenin armağanı (!) olarak kendime PINguAR.org'u hediye ettim :)

Gezi Notları (a.k.a Talihsiz Serüvenler Dizisi)

2006-09-02T18:34:00.000+03:00

Sonunda eve döndüm. Kısa kısa yazayım olan biteni:

Atatürk havalanında ananemi kaybettim. 1 buçuk saatlik arama sonucunda, ananemi gideceği uçağın çıkış kapısında bir kadınla sohbet ederken yakaladık. Ananem karşısında polisleri ve zır zır ağlayan bir adet kız çocuğunu gördüğünde "Neoldu bre!?" şeklinde verdiği cevabın beni yıkıp geçirdiğini söylememe gerek yok herhalde.

Kıssadan Hisse: Bir daha asla 85 yaşında bir adet yaramaz ananeye uçuş kartını da verdikten sonra: "Sen burada uslu uslu otur anane, ben 10 dk. sonra gelicem" deyip tek bırakma.

İtalya acayip güzel bir yer. Her yer kendimi cennette zannedebileceğim kadar yemyeşil. Uçakta, otobüste ya da yolda yürürken adım başı The Godfather'dan fırlaşmış tiplere rastlamak mümkün. Ama hiçbirinin konuştuğu İngilizce'den birşey anlaşılmıyor; İtalyanca'dan sonra hız kesmek biraz zor heralde..

Venedik, aşık olunan şehirler top 10'una İstanbul'dan sonra 2 numaradan girdi. Çok hüzünlü ve masalsı bir atmosfere sahip bir yer *. Sokaklar o kadar dar ki, karşı apartmandan diğerine bir ayak atıp gidebiliyorsunuz :) Bir de "meydan" kelimesinin hakkını veren San Marco meydanı var ki; denize bakarak saatlerce hayal kurabilirdim sanırım.

Brenner Pass'ı herhangi bir karadeniz köyüyle kardeş köy yapmaya karar verdim :) Brenner Pass, İtalya ile Avusturya sınırında minik bir yer. Ama evlerinin görüşününden, ormanlarına kadar herşeyiyle tam bir karadeniz köyüne benziyor. İlerde tası tarağı toplayıp bu işlerden elimi çekmeye karar verirsem yerleşmeyi düşüneceğim ilk yerlerden biri oldu.

Avusturya'da pek az vakit geçirmeme rağmen, pek sevmedim. Ne bileyim. Belki de gitmişken, dağın birine çıkıp kayak yapamayacak kadar meteliksiz olmam yüzündendir :)

Almanya'ya ilk gidişim olmamasına rağmen, nedense her seferinde daha çok üşüyorumm.. Su yerine maden suyu içmek, futbol topu büyüklüğünde (peki, abarttım. yarım futbol topu büyüklüğünde olsun) dolmabiber yemek ya da dilimle kavun karpuz almak bana göre değil. Bu kadar kural ve disiplin de bana göre değil ;)

Hazır gitmişken, abimin yüksek lisans için başvurduğu Humboldt Üniveristesi'ni gezdim. Kendimi ciletlesem de oraya giremeyeceğimi bildiğim için sadece iç geçirmekle yetindim :)

Bir dükkanda tesadüfen Twin Peaks'ın DVD setine rastladım. Eski bir dost görmüş gibi seviniyor insan :)

Bilen bilir, Almanya'da gotik eşyalar, kıyafetler falan satan yerler boldur. Bir tarafı melek bir tarafı $eytan figürlü, harika bir kelebek bıçakta gözüm kaldı. Evde kitaplığa, vitrine falan koyarım diye, bir anlık dalgınlık ya da her ne ise satın aldığım sonra da bagaj bavuluna koyduğum bıçak havalanında başıma öyle bir bela oldu ki, güç bela para cezası * ödeyip de uçağa zor yetiştiğimi anlatsam yeterli olur sanırım. Hayatımda yaptığım en büyük dikkatsizlik oldu bu. Daha savcılık falan, bilimum zamazingolar varmış üstelik..

Bodrum'a ayak basar basmaz cüzdanımı kaptırdım. Bilimum kimliklerim, çocukluk resimlerimm, anahtarlarım, bir miktar param da uçtu. Burası böyle bir yer değildi ama... ama'sı çok aslında...

Her şeye rağmen hoş vakit geçirdim, ama yine de memleketim gibisi yok. Okulların açılmasına da az kaldı; son sınıfayız artık. Şimdi sadece çook çalışmak var * ;)

Not: Merak ederseniz bir kaç Venedik fotoğrafı burada, Almanya'da bir kaç tane de burada ;)

"Hayat acımasız, soğuk ve zalim"

2006-08-11T17:55:00.000+03:00

Ama bir melek falan dilemiyorum. Aslında şöyle archangelvari bir meleğin gelip de dünyadaki tüm pislikleri silip süpüreceğine dair bir inancım olsaydı, ya da öyle bir inancım olduğu zamanlardan şu an +15 yaş olmasaydım, belki. Mutlaka.

Artık sanki hiçbirşey olmamış gibi, ya da olanların farkında olup birşey yapamayacağımı bildiğimden duyduğum utanç (sinir bozukluğu, çaresizlik...) yüzünden hiçbirşey olmuyormuş gibi davranmaya devam edemeyeceğim. 8 yaşındayken dünyanın tüm kaygılarından uzak; arkadaşlarımla sokakta kızkaçıran patlatıp eğlenirken, şimdi sırf benim kadar şanslı olmadığı için 8 yaşındayken bir şarapnel parçası, kurşun, bomba, füze -her ne ise- bacağını kaybedip bir daha asla oyun oynayamayacak küçücük çocukları görmemezlikten de gelemeyeceğim. Bu yüzden önceki iki-üç haftadır yaptığım gibi "yine de hayatın devam ettiği, ama kirli dünya"'da süren mutluluk oyununa da devam edemeyeceğim (ne büyük fedakarlık ama (!)).

O sanal -her ne renk ise- gözlüğü çıkarıp (ya da *gözümü 4 açıp*) olan bitene bakınca, aslında göğsünde kurşunla babasının kucağında son nefesini veren küçücük çocuğun; hayat için kısa ama present tense için nispeten uzun bir zaman sonra, şimdi sokakta babasının elinden tutmuş; yeni oyuncağıyla oynamaktan başka bir kaygısı olmayan çocuğun aynı kaderi paylaşacağını düşünüyorum. Ve bunun duygusal bir ütopya olmadığı gerçeğini de fark edince işin boyutları da meydana çıkıyor yavaş yavaş.

Zaman geldiğinde, "ne yapıyor olurum acaba?" diye düşünüyorum. Süreç pek de uzun olmadığı için, muhtemelen annem, ananem için kaygılanacağımı ve zarar görmeyecekleri bir yere yerleştirmeyi hayal ediyorum. Sonra nişanlısını savaşa yollayan genç kızların ne hissedeceğimi falan kuruyorum. Sonra, yer altındaki bir hizbe odada saklanırken, kapının kırıldığını ve elinde bilmemkaç metre uzaklıktan beynimi dağıtabilecek bilmemne özelliklerindeki bir silahla beliren asker karşısında ne hissedeceğimi düşünüyorum. Ya da bir cesaret açlıktan ölmemek için aileme yiyecek bir şey bulmak için evden çıktığımda, apartmanın kapısında daha bir hafta önce ayaküstü sohbet ettiğim komşumun cesedinin yığılmış olduğunu görünce kapılacağım dehşeti kurguluyorum.

Sonra da şimdi bu durumda olan insanların ne durumda olduğunu düşünüyorum. Ve şimdi koltuğuma gömülmüş, klavyeme eksiksiz parmaklarımla tık tık yazı yazan kendimi, ve kılımı kıpırrdatmadan günlük hayatıma devam ettiğimi, başka bir karar versem de aslında yapabileceğim bir halt olmadığını düşününce bir zamanlar mutlulukla oynayan 8 yaşında bir "insan" olmuş olduğumdan utanıyorum.

Sonra -bunun adı: bilinçli diyet- aslında kendimi üzmememi, çünkü aynı şeylerin zaten üç aşağı beş yukarı kısa bir zaman sonra benim ve etrafımdaki insanların da başına geleceğini düşünüyorum.

Ama o zaman, bir kapının arkasında sırtımdan soğuk terler akarak saklanırken; "Vaktinde sen ne yaptın ki?" diye düşüneceğim. Ve o zaman da, dünyanın bizim dışımızda kalan kısmı, yumuşacık koltuğuna gömülmüş, elinde kumandayla zap yaparken haberlerde içinde bulunduğum savaş görüntülerine boş gözlerle bakacak, "Ama, ben ne yapabilirim ki?" diye düşünecek, ve garip görüntülerin psikolojisini bozmaması için gidip saçma sapan bir şov programı açacak. Ve belki ben bir kanaldan diğerine geçerkenki o bir saniye içinde kalbime bir kurşun yiyip duvardan yere süzülüyor olacağım... Tıpkı şimdi birinin süzüldüğü gibi.

Edebiyat parçalamak ne kadar kolay, değil mi?

Çok huzursuzum. Birşey içime sinmiyor. Neden kayıtsızca aldığım her nefes için pişmanlık duymak zorundayım? Bir kaç beyinsiz kolonyalist yüzünden mi? Herşey şaka gibi :'(

Tatil 3.. :P 2.. 8) 1.. :@

2006-08-01T20:26:00.001+03:00

İmkan buldukça yaz tatillerimin bir kısmını yurtdışında geçirmeyi seviyorum. Bu yazla ilgili de yaklaşık 1 senedir hayalini kurduğum bir yol haritam vardı (hatta buraya da koyayım.. koydum). Geçen hafta stajımı da bitirdikten sonra (aslında stajda bilgisayarımın bana ettiği oyunları da yazmaya kalksam alt alta bayağı bir blog girdisi girmem lazım.. ama kimsenin aggregrator yamasına (selamlar, sayın köroğlu :)) yem olmayı gözüm yemediği için, şimdilik vazgeçiyorum).

Herneyse, dedik ya yol haritası diye . Başlangıç Türkiye, varış Almanya. Ama illa tatilin de gözünü çıkartacağımdan ikisinin arasına maksimum görülecek yerleri sığdırmam gerek. Uzatmayayım, oturduk kararlaştırdık, anane memleketi diyerek önce yine Yunanistan'da bir miktar kalalım, sonra gemiyle İtalya'ya geçelim; orada da biraz kaldıktan sonra Avusturya, ve nihayet Almanya'ya kapağı atalım dedim. Demez olaydım. Sonunda başıma bir daha asla Yunanistan'a giremeyeceğimi garantiliyecek işler açtım (tamam, o kadarı latife. Ama bir daha Yunanistan vizesi için kendimi bu durumlara düşürecek değilim).

İnsanın "Neden??" diye sorası geliyor, hatta bağırası. "Nedennnn?". Bu önyargı, bu üstünlük, adam yerine konmama -ya da artık adı her ne ise- "Neden?". Normalde çoğu ülke yeşil pasaporta ek vize istemezken, Yunanistan'ın Türk vatandaşlarından istemesini bir kenara bıraktım; daha konsolosluğa adım attığınızdan soru sormak için ağzınızı aralamanız zarfında görevlilerin size bakışları bile arkanızı dönüp gitmeniz gerektiğini hissettiriyor. Zaten bırakın canım, Türkçe falan konuşmuyoruz, o Yunanca, ben el kol & tarzanca.. Küçücük bir sürgülü pencereden konuşuyoruz bu arada. Ve burası İzmir'deki Yunanistan konsolosluğu (!) Hayır, orta çağda falan da değiliz, yani zülfikarımı çıkarıp * * adamın gözünü falan oyma gibi bir olasılık da yok. Alt tarafı vize için başvuracağım. Neyse sonunda adamın ağzından 10 ile 12 arası açık olan konsolosluğa sabah 8'de gitmem gerektiğini bu yüzden hiçbir formu da teslim edemeyeceğimi anladım (bu arada saat daha 11). Üstelik turist vizesi alırsam oradan İtalya'ya geçemiyormuşum, bunun için almam gereken transit vizeyi de (bu nasıl bir lüks ise artık) kesinlikle vermiyorlarmış. Zaten kıyamet de burada koptu. Formda dana gibi "transit vize" seçeneği varken, neye dayanarak ben bu vizeyi talep edemiyorum? Cadılık tuttu bir kere, o sürgülü pencereyi 6-7 kere açtırdım, haklarımı (!) nafile sorup durdum. Ama sorduğum soruların cevaplarını dahi alamadım. Sadece "Vermiyoruz, bu kadar" cevabından başka..

Herneyse, sonunda cinnet geçireceğim falan derken ["batsın bu dünya" MOD = ON] yaptım, Türkiye'den İtalya'ya uçakla, oradan da eski plana devam kararı verdim. Şimdi ben şu meşhur zeytin dalını ne yapayım.. bilemiyorum. Bu yazıdan da Yunan karşıtlığı falan çıkmasın, yok öyle bir şey. Zaten anane memleketi de dedik :) Ama "bir vatandaşın vize feryadı" olarak anlaşılabilir bu yazı.

Yine de hem eğlenceli, hem birazcık yorucu bir yıl oldu. Normalde tatile iş götürme derler ama ben projemde kalan bir kaç minik bug'ı da ayıklamak üzere alıp, tatile gidiyorum :)

Rainbow Warrior geliyor!

2006-07-08T16:20:00.000+03:00

Rainbow Warrior 16 Temmuz'da İstanbul'a geliyor!

Rainbow Warrior, bu sene kendini Akdeniz'e adamış durumda. 1 sene sürecek turun amacı dünya denizlerinin kaderini değiştirebilmek. Aslında Rainbow Warrior'u bu kadar efsaneleştiren olayları da unutmamak/hatırlatmak gerek.

Rainbow Warrior (ilki) 1950'lerde yapılmış bir balıkçı teknesiydi. 70'lerde Greenpeace üyelerinin özverili çalışmalarıyla onarılmış ve suya indirilmişti. 1985 yılında Fransa'nın yapacağı nükleer denemeleri protesto amacıyla Auckland limanından hareket etmeden önce, Fransız gizli ajanları tarafından gemiye patlayıcılar yerleştirilerek batırılmış ve Greenpeace fotoğrafçısı Fernando Pereira boğularak can vermişti. Hatta bu olay uluslararası mahkemeye çıkacak kadar büyümüş ve Fransız ajanları suçlu bulunmuştu.

16 Temmuz'da İstanbul'a gelecek RW takdir edersiniz ki, yukarıda bahsettiğim gemi değil. Şu anki RW, yine 1950'lerde yapılmış ve onarım gördükten sonra RW'ın batırıldığı gün Hamburg limanında tanıtılan bir balıkçı teknesi. Ve o bir efsane...*

Her zaman denildiği gibi: üşenme, erteleme, vazgeçme! Ama staj yüzünden Çanakkale'de olduğum için son yılların en önemli olayını da afiyetle kaçıracağım tabii ki...

Eğer İstanbul'daysanız gelecek pazar tüm işlerinizi iptal edin ve Rainbow Warrior'u keşfe çıkın. Çünkü bunu hak ediyor...